Waar vind je de Kogges en de Hanze?
Klik op het kaartje om de wandelroute te openen
Dit water weet alles nog van de zeilen. Het hoort de schippers, de sjouwers, de zang van hun vrouwen.
Elke dag spoelen oude eeuwen aan, verrijzen opnieuw de grote kranen op de wal, ze vullen de ruimen van onze kogges met hout, vis, lakens, zout. Tientallen schepen varen af en meren aan. We zijn de belangrijkste overslaghaven van Europa. Het geld klotst hier over de kade. Wel honderd kogges varen onder de Kamper vlag. Ze steken de Zuiderzee over voor de ommelandvaart, varen om Denemarken heen naar de Oostzee. Anderen zeilen naar Engeland of Portugal.
Lang niet alle schepen keren naar Kampen terug. Er wachten stormen en er ligt zeerovergespuis op de loer. Om risico te spreiden verdelen we ladingen over meerdere schepen en varen we in konvooien. We werken samen met andere steden in Europa, de Hanzesteden.
Alles is er, alles blijft, voor wie het weet. Ze zal die tijd nooit vergeten, dit water.
Zolang onze IJssel blijft stromen, wordt het hier niet later.
Tekst geschreven door © Bas Steman
Deze archeologische vondsten zijn de tastbare herinneringen aan het dagelijks leven in de Hanzestad. Elk voorwerp vertelt een stukje van het verhaal van onze voorouders – van hun ambachten tot hun handelsreizen over de IJssel.
Scrol verder en ontdek de bijzondere schatten die de stad heeft prijsgegeven.
Je beschermen tegen de regen onder een zeil. Het is van alle tijden.
Gespannen over een houten staketsel kon je eronder - als in een tent - ook voor de regen schuilen op een klein open schip, of misschien ook wel op het dek van een kogge? Het oudste (14e eeuw) en grootste voorbeeld van een dergelijk zeildoek, vervaardigd van grovere stukken bruine wol en stukken fijnere stoffen is in Kampen gevonden op de plek van het huidige Margaretha. Ooit moet hier een kleine scheepswerf geweest zijn.
Was het zeildoek misschien afgeschreven waardoor het in de grond verdween?
Je beschermen tegen de regen onder een zeil. Het is van alle tijden.
Gespannen over een houten staketsel kon je eronder - als in een tent - ook voor de regen schuilen op een klein open schip, of misschien ook wel op het dek van een kogge? Het oudste (14e eeuw) en grootste voorbeeld van een dergelijk zeildoek, vervaardigd van grovere stukken bruine wol en stukken fijnere stoffen is in Kampen gevonden op de plek van het huidige Margaretha. Ooit moet hier een kleine scheepswerf geweest zijn.
Was het zeildoek misschien afgeschreven waardoor het in de grond verdween?
Aardewerk is poreus. Aardenwerken bekers moet je dan ook glazuren. Steengoed is veel harder dan aardewerk, maar werd aanvankelijk vooral vervaardigd in het Rijnland.
Er is heel veel vroeg Rijnlands steengoed uit de 13e eeuw in de Kamper bodem gevonden, dat dus via Rijn en IJssel naar Kampen is verscheept. Het vertelt niet alleen iets over de handel vanuit Kampen met het Rijnland, maar ook over de rijkdom van de Kamper burgers.
Zoals ‘porselein’ later een kostbaar product was dat werd ingevoerd, was dat steengoed enkele eeuwen eerder.
Aardewerk is poreus. Aardenwerken bekers moet je dan ook glazuren. Steengoed is veel harder dan aardewerk, maar werd aanvankelijk vooral vervaardigd in het Rijnland.
Er is heel veel vroeg Rijnlands steengoed uit de 13e eeuw in de Kamper bodem gevonden, dat dus via Rijn en IJssel naar Kampen is verscheept. Het vertelt niet alleen iets over de handel vanuit Kampen met het Rijnland, maar ook over de rijkdom van de Kamper burgers.
Zoals ‘porselein’ later een kostbaar product was dat werd ingevoerd, was dat steengoed enkele eeuwen eerder.
De jaarmarkt van Schonen (Zuid-Zweden) was in de bloeitijd van Kampen dé place to be voor Kamper kooplieden.
Kooplieden uit onze regio, Denemarken, Duitsland, Noorwegen en Zweden kwamen daar samen en brachten munten uit hun eigen gebied mee. Een bewijs dat Kamper kooplieden daar met hen handelden, zijn deze 14e-eeuwse muntjes, geslagen in Roskilde (Denemarken) en Lund (Zweden), die daar ooit verloren gingen.
Meer dan 600 jaar later werden ze teruggevonden in de grond onder het huidige verzorgingshuis Margaretha, gevestigd aan de Burgwal.
De jaarmarkt van Schonen (Zuid-Zweden) was in de bloeitijd van Kampen dé place to be voor Kamper kooplieden.
Kooplieden uit onze regio, Denemarken, Duitsland, Noorwegen en Zweden kwamen daar samen en brachten munten uit hun eigen gebied mee. Een bewijs dat Kamper kooplieden daar met hen handelden, zijn deze 14e-eeuwse muntjes, geslagen in Roskilde (Denemarken) en Lund (Zweden), die daar ooit verloren gingen.
Meer dan 600 jaar later werden ze teruggevonden in de grond onder het huidige verzorgingshuis Margaretha, gevestigd aan de Burgwal.
Wist je dat...
Kampen nog steeds een reconstructie van een kogge heeft, de "Kamper Kogge", die je kunt bewonderen?
